จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ 

การรู้จักและได้พบคนใหม่ๆที่มีความชอบ หรือแนวคิดคล้ายๆกัน หรือแม้แต่อ่านความคิดของคนที่ไม่เห็นด้วย ได้ดูข่าว ได้อ่านผลงาน ศิลปะ หรือพวกบทความภาษาอังกฤษ คงเป็นสิ่งเดียวที่เราชอบในโลกเสมือนนี้ 

เรามีโลก Social Network เพราะเราแค่หวังว่า ใครสักคนที่เคยเป็นเพื่อนเราในชีวิตจริงจะหาเราเจอ เรามีมัน เพราะหวังว่าวันหนึ่ง เราอยากจะกลับไปวันเวลาที่เคยมีความทรงจำร่วมกัน 

แต่รอแล้วรอเล่า ก็ไม่เจอเพื่อนคนนั้นซักที พยายามหาคำตอบ เฝ้าอธิบายตัวเองด้วยอะไรหลายๆอย่าง บางวันก็ร้าวรานและไม่เข้าใจตัวเอง เราผ่านไปแต่ละวันเพื่อรอ

แต่มันคงนานเกินไป และวันนึงเราก็จะลืมเลือน

บางทีเราอาจจะไม่เคยเป็นเพื่อนกันเลย บางทีเราอาจจะเคยเป็นเพื่อนกันโดยอาศัยบทสนทนาจริงๆ ไม่ต้องใช้การพิมพ์แต่อย่างใด บางทีเราอาจจะเป็นเพื่อนกันแค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น และเราก็แค่หายไปจากชีวิตของกันและกัน และไม่มีอะไรที่จะรู้สึกเหมือนเดิม เราคงไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้อีกแล้ว

เพราะในโลกที่เรามีความสัมพันธ์ง่ายๆโดยการติดต่อแทบทุกช่องทาง 

เราอาจจะกลายเป็นคนที่ไม่รู้จักกันกับใคร หรือสนิทกับใคร เราพบเจอและลาจาก ผู้คนเหล่านั้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ได้

เราคงอ่อนแอที่บางเวลา รู้สึกว่า โลกออนไลน์คงทำให้ ความรู้สึกคนมันง่ายเกินไปจริงๆ บางครั้งความรู้สึกมันก็ไม่ใช่ ออกจะติดลบด้วยซ้ำ เราคิดว่าเราคงต้องเริ่มให้เวลาตัวเอง ไปค้นหาสิ่งที่มีค่ามากกว่าหน้าจอสี่เหลี่ยมซักที 

ไว้เจออะไร สิ่งของ หรือคนที่เราชอบมากๆ ค่อยเอามาอวดทีหลังนะ




Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s