อัพเดตชีวิตที่แสนวุ่นวายของข้าพเจ้า

ตอนนี้ชีวิตเต็มไปด้วยความฝัน ความหวัง การยอมรับมือกับความผิดหวัง และการเปลี่ยนแปลงแหละ ช่างเป็นความสับสนของมู๋น้อยที่อีกสองเดือนจะจบจากมหาวิทยาลัยอย่างถาวร  ในที่สุดก็ทำได้แล้วนะ ถึงจะไม่ดีเท่ากับใครแต่ก็ทำได้แล้วนะ ;’))

เมื่อวันก่อนไปเดินเที่ยวหอศิลป์คนเดียวอีกครั้ง รู้สึกอะไรเปลี่ยนไปเยอะเลย ร้านอาหารที่ชอบไป และมีสลัดเต้าหู้ญี่ปุ่นที่เจ๋งมากๆก็ปิดตัวลงไปอย่างน่าเสียดาย หนังสือของคนที่ชอบก็เลิกขายไปแล้ว เวลาเปลี่ยนไปเยอะเลยเนอะ แต่เราได้ทบทวนตัวเองบ้างก็คงจะดี .. คิดว่าวันอาทิตย์ปลายเดือนคงไปนั่งฟังเพลงซะหน่อย วงที่ชอบมาหลายวงเลย Monotone,Tuesday , stoondio ดูจรรโลงใจมากมาย

        แอบซื้อเพื่อนใหม่มูมินทาง IG มาแหละ เลยลองถ่ายรูปสักหน่อย 😉 หวังว่าจะได้ไปเที่ยวเกาหลีด้วยกันนะ จะพกไปถ่ายรูปเก๋ๆ เท่ๆ เล๊ย ^_^

 

สำหรับสิ่งที่ไม่คิดว่าตัวเองจะรู้สึกก็คือ ด้วยความที่เป็นมนุษย์เพ้อเจ้อ pinterest อยู่แล้ว ก็รู้สึกว่า เฮ้ย “เราอยากแต่งงาน” บ้างจัง ฮ่าๆ (แกหาผู้ชายที่ชอบแก หรือแกชอบเค้า ไม่ก็ออกไปพบผู้คนบ้างเถอะ) นั่นสินะ น่ากลัวจริงๆกับที่เค้าบอกว่าสี่ปีถ้าไม่มีแฟน จะไม่มีแฟนไปตลอดเนี่ย รู้สึกว่าตัวเองจะเป็นยังไงต่อนะ กับผู้หญิงที่ทำอะไรซ้ำๆ ไม่มีอะไรพิเศษ ไม่ว่าจะหน้าตาหรือหุ่น หรือพบเจอคนซ้ำๆคนจะหน้าเบื่อพอดูเลย แถมเป็นคนติดครอบครัวมากมาย แนวคิดก็ Feminist มากๆแบบเป็นผู้หญิงหวานที่ขี้อายจนเกินไป แต่เราก็อยากเจอคนที่เข้ากับเราได้นะ ไม่รู้จะหวังมากไปไหม แต่สุดท้ายเริ่มเหนื่อย และอยากแต่งงานจัง คงเหงาแหละมั้ง เหมือนชีวิตอยากพัฒนาตนเองนะ แต่อยากให้ใครสักคนมาดูแลบ้าง เหมือนจะท้อเกินไปแล้วกับการต้องใช้ชีวิตที่รับผิดชอบกับสิ่งต่างๆมากมาย

กับพี่เกาหลีที่แอบชอบมากที่สุดที่ผ่านมา ก็รักเขาข้างเดียวมานานสองปีแล้ว เจ้าตัวก็คงรู้แหละ มองย้อนกลับไป ตัวเราพูดหรือทำดีด้วยขนาดนี้แล้ว ก็คงจะสัมผัสได้แหละนะ แต่เราโดนปฏิเสธแบบใจดีก็เศร้าเหมือนกันนะ โลกนี้มันคงไม่มีความสัมพันธ์พี่ชายน้องสาวได้ง่ายขนาดนั้นหรอกเนอะ เพราะเราชอบเขาก่อน เราก็เลยรู้สึกแย่ที่จะต้องเสียเขาไปมากๆ จนมาถึงตอนนี้ เราก็ไม่รู้ว่าเราต้องการอะไรที่แท้จริง เขาก็คงมีคำถามเหมือนกันว่าเราต้องการอะไรกันแน่นะ เราเลยไม่ได้คุยกัน ไม่ได้คุยกันเลยด้วย แต่เราก็ชอบเข้าไปดูรูปเค้าอยู่ตลอดแหละ  😉 จากที่ผ่านมา ถ้ายิ่งหนีความรู้สึก ก็จะยิ่งคิดถึงไปใหญ่ ., สู้เป็นแบบนี้ เดี๋ยวก็เจือจางแล้วก็โอเคกว่ามากมาย.. หวังว่าอย่างน้อยเขามีความสุข มีชีวิตที่ดี ประสบความสำเร็จและได้เจอคนที่เขารัก เราก็คงดีใจกับเขานะ

ทั้งๆที่เราจองตั๋วไปเกาหลีเรียบร้อยแล้วหลังเรียนจบ อยากไปเที่ยวอีกครั้งบ้าง คิดว่าอยากเจอกันอีก แต่มันคงจะมากเกินไปเนอะ ก็มานั่งคิดว่า เราควรจะบอกเขาและติดต่อไปหาเขาดีไหม อย่างน้อยเขาจะมีเวลาว่างไหม ก็คิดว่าไม่รบกวนก็คงดีแล้ว .. เมื่อไม่กี่วันก่อนก็ตั้งใจว่าคงจะเลิกชอบจริงจังแล้ว .. ในที่นี้คือ การยอมรับว่า เราคงเจอเขาอีกไม่ได้ต่อไปในชีวิตนี้ คิดว่า ไม่เจอกันอีกเลยก็คงดี ไม่งั้นก็คงจะทำหน้าหรือทำตัวไม่ถูกแหละนะ ถ้าเราบังเอิญเจอกัน หวังว่าการท่องเที่ยวคนเดียวครั้งนี้ ไม่รู้จะได้เจอกันใหม่ แต่คิดว่าเราคงได้เจอประสบการณ์ใหม่ๆเนอะ

สำหรับเรื่องดีดีที่เกิดขึ้นคือ กลับไปซ่อม Sticker นินินแล้ว  ดีใจมากมายเลย พอได้ทำ ได้วาดหรืออยู่กับอะไรที่จรรโลงใจแล้วเหมือนตัวเองไงได้กลับมาเลย นั่งทำนินินอยู่นานเป็นวันก็ไม่เบื่อ เพลิน และชอบมันมาก อยากจะอยู่กับสิ่งเหล่านี้ไปตลอดจัง การวาดรูป ระบายสี หรือแม้แต่ทำกำไลข้อมือมันใช้เวลานาน แต่เรากลับรู้สึกสบายใจมากๆที่ได้ทำ และมีสมาธิกับมัน ซึ่งเรารู้สึกว่าตัวเราได้กลับมาอีกครั้งเลย

สุดท้ายนี้ คงจะมีอะไรอีกมากมายในปีนี้ ยังไงอย่ายอมแพ้นะมู๋

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s