บันทึกสิ่งที่ได้เรียนรู้สำหรับปี 2016

(ยาวมากค่ะ ไม่ต้องอ่านก็ได้ ฮ่าๆ)

ปีนี้เป็นปีที่เรียนจบและรับปริญญา จึงเป็นปีที่เรารู้สึกว่าทุกอย่างเปลี่ยนไป เราไม่ใช่นักเรียนที่ทำหน้าที่แค่ไปเรียนหนังสือ กลับบ้าน ทำการบ้านหรือเกรดให้ดีอีกแล้ว แต่พวกเรากลายเป็นผู้ใหญ่อีกขั้น เรามีสังคมใหม่ เป็นคนใหม่ในโลกของการทำงานที่เราไม่รู้ว่าทิศทางเรา หรืออนาคตเราควรเป็นยังไงดี บางคนก็ไปเริ่มทำงาน บางคนก็ไปเรียนต่อ ไปเที่ยว หรือบางคนก็รอสอบทุนให้ได้

สำหรับเพื่อนๆที่รู้สึกอ้างว้าง เคว้งคว้าง ไม่มีเป้าหมาย ยังสงสัยว่าทำอะไรดี .. เราว่าก็ไม่ต้องกดดัน หรือเครียดจนไปนะ ท้ายที่สุด ทุกอย่างมันมีที่ทางของมันนั่นแหละ จริงๆ เราควรให้เวลาตัวเอง ใช้เวลาขบคิดบ้างก็คงดี เราคิดว่า ถ้าเรามีเป้าหมายชัดเจน และความตั้งใจมากพอ ชีวิตคงมีความหมายมากขึ้น และเราได้ค้นพบว่า การได้ใช้เวลากับคนที่รักเรา เป็นคนที่ให้คำปรึกษาเราได้ มีคุณค่ามากจริงๆ สู้ๆนะคะ มีอะไรก็คุยกับเราได้เสมอเหมือนกัน

ส่วนตัวเรา เราค้นพบว่าเราอยากเป็น “ข้าราชการ” มากๆ เราไม่อยากเป็นอย่างอื่นเลย ข้อนี้เราอาจจะคิดไม่เหมือนใครหลายๆคนที่บอกว่า มันไม่ฮิปเลย อยากทำงานที่รัก ที่ Challenge ตัวเอง ให้เอนจอยกับชีวิตมากกว่า สำหรับตัวเรานั้น เราว่า เงินสำคัญ และความมั่นคงสำคัญเช่นกัน อย่างเรา เคยฝันอยากเป็นนักวาดภาพประกอบมากๆ พอเวลาผ่านไป เราคิดว่า สิ่งนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นงานประจำก็ได้นี่นา ถ้าวาดมากไป ความคิดสร้างสรรค์ก็แข็งทื่อไปอีก ถ้าเป็นสิ่งที่เราชอบมากๆ เรารักมันมาก และเราพัฒนามันได้ เราคิดว่าเราจะเก็บมันไว้เป็นงานอดิเรกที่ดีดีกว่า ..

ด้านสุขภาพพ่อกับแม่ ปีนี้ ทั้งพ่อและแม่เราไม่ค่อยสบายพร้อมกันเลย เราก็เลยค้นพบว่า อันที่จริงพ่อแม่ก็อายุเยอะแล้ว และสุขภาพจะไม่ได้ดีตลอดไป (นายเพิ่งรู้เรอะ T T) เพราะฉะนั้น ก็เลยคิดว่าจะคงดีถ้าตัวเราเองรับผิดชอบตัวเองได้ พ่อกับแม่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง เราคิดว่า มีใครหลายคนเลยที่มองข้ามครอบครัวตัวเองไป ไม่ว่าจะทำงานจนลืมเวลา ออกไปเที่ยวกลางคืนจนไม่สนใจ แถมยังพูดไม่ดีกับพ่อแม่ และบางทีเราเผลอลืมไปว่า พ่อแม่ไม่ได้คอยสนับสนุนเราตลอด เพราะฉะนั้น จงเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีและดูแลพ่อแม่ ใช้เวลากับท่านบ้างนะคะ

ความสัมพันธ์ เราค้นพบว่า การพบใครคนนึงมันมีความหมายอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือใครก็ตาม เค้าจะทำให้รู้ว่า เฮ้ย มีคนแบบนี้อยู่บนโลกด้วยหรอ เฮ้ย นายเป็นคนแบบนี้นี่เอง และเราได้เรียนรู้จากเค้าด้วย แต่ในทุกความสัมพันธ์ ย่อมมีอีกฝ่ายเรียกร้องสิ่งนึงเสมอ (บางครั้งเราก็รู้สึกผิด และขอโทษที่เรียกร้องมากไปเหมือนกัน) เราควรเคารพพื้นที่ที่ทุกคนยืนอยู่เหมือนกัน และถ้าเรารักใครจริง …. จงพยายามเข้าใจเค้าดีกว่า ลดความเป็นตัวเองลงบ้าง ถ้าลองเปิดใจจะก้าวเข้าไปในโลกเค้าแล้ว .. อยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ ก็ไม่เป็นไรนะคะ

“ให้โอกาสเค้าบ้างเถอะ แต่ถ้าเค้าไม่คิดแบบนั้น ก็ไม่เป็นไร ช่างเค้าเถอะ”
เพื่อนเราบอกเราแบบนั้น ถึงจะเป็นประโยคธรรมดา และเราก็คิดว่า ทุกคนควรได้โอกาสจริงๆ และอนาคตมันไม่แน่นอนเอามากๆ วันนี้เรารัก พรุ่งนี้เราไม่รักแล้ว

เราคิดว่าบางครั้งมันไม่ใช่แค่ ‘Give and Take’ อย่างเดียวแต่เป็นความเข้ากันได้แบบเพื่อนชีวิตมากกว่า ถ้าอยู่ด้วยกันไปนานๆแบบเข้าใจกัน มันคงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว อันที่จริงเราค่อนข้างเป็นคนเปิดใจมากๆ และเราคิดว่าการพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม บอกความรู้สึกให้ฟังเป็นสิ่งที่เรารับได้ค่ะ

รวมถึง เรายังเชื่อว่า การร้องไห้ครั้งเดียว โอเคมากกว่าการที่ต้องมาทนฝืนกับอีกฝ่าย และตอนที่เราบอกว่า เราโอเค เราก็หมายความว่าเราโอเคจริงๆ กับเพื่อนที่เราชอบ เราก็เลือกแล้ว เราคิดมาดีแล้ว เพราะฉะนั้น ถ้าคิดว่าเราไม่ใช่ เราก็ไม่ได้เสียใจอะไรค่ะ ยังไงชีวิตก็เดินหน้าต่อไปเนอะ

ขอบคุณค่ะ สำหรับปีนี้ .,

พบกันปีหน้านะ

rabbit-1158594_960_720

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s